Invloeden uit het expressionisme, kubisme en religieuze kunst (waartoe de kunstenaar zeker ook tribale kunst rekent)  hebben zich vermengd tot een eigenzinnige stijl, die moeilijk te omschrijven valt. De stijl wordt getypeerd door een vloeiende lijn en sobere kleurvlakken. Peter vertrekt steeds vanuit die vloeiende lijn om daarna het  geheel in vlakken op te delen en in te kleuren. Hierdoor ontstaat er een spel tussen lijn en vlak. Zijn schilderijen zijn echter niet abstract; er zijn steeds figuren in te herkennen. Door de facettering leunt zijn werk enigszins aan bij het kubisme, zonder echter die strakheid te kennen. De beweging die uit de vloeiende lijnvoering ontstaat, zorgt voor een meer organisch geheel. Alle vlakken passen als een puzzel in elkaar. Boven op het acryl gebruikt hij houtskool om de vlakken af te lijnen. Door de textuur van het houtskool is de lijn niet zo hard en dat verbindt de vlakken eerder dan dat zij deze van elkaar scheidt.